วิสัยทัศน์

       หลักสูตรสถานศึกษา เรื่องการนวดแผนไทย เป็นเนื้อหาเกี่ยวกับสาระการเรียนรู้ การงานอาชีพและเทคโนโลยี เป็นสาระที่เน้นกระบวนการทำงาน และการจัดการ อย่างเป็นระบบ พัฒนาความคิดสร้างสรรค์ มีทักษะการออกแบบงาน และการทำงานอย่างมีกลยุทธ์ โดยใช้กระบวนการเทคโนโลยีสารสนเทศ ตลอดจนนำเทคโนโลยีมาใช้ หรือประยุกต์ใช้ ในการทำงาน ส่งเสริมให้ผู้เรียนพัฒนาตนเอง พัฒนาความคิดให้เต็มศักยภาพ เน้นการใช้ทรัพยากรธรรมชาติสิ่งแวดล้อมและพลังงาน อย่างประหยัดและคุ้มค่า ให้ความสำคัญเกี่ยวกับความรู้ ความสัมพันธ์ของตนเอง ของครอบครัว และชุมชน ที่มีต่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม โดยศึกษาเกี่ยวกับประวัติและความเป็นมาของการนวดแผนไทย ประเภทของการนวดแผนไทย ประโยชน์ของการนวดแผนไทย ความรู้ที่จำเป็นสำหรับการนวดแผนไทย ข้อห้ามและข้อควรระวังในการนวดแผนไทย ข้อปฏิบัติหลังการนวดของผู้นวดและผู้ถูกนวด ความรู้เกี่ยวกับโรคทางหัตถเวช (นวดแบบราชสำนัก) ทฤษฎีเส้นประธานสิบ และทักษะพื้นฐานการนวดแผนไทย รู้จักการทำงานอย่างมีกลยุทธ์ โดยใช้กระบวนการเทคโนโลยีและเทคโนโลยีสารสนเทศ ตลอดจนนำเทคโนโลยีมาใช้ และประยุกต์ใช้ในการทำงาน รู้จักการใช้ทรัพยากรธรรมชาติ สิ่งแวดล้อมและพลังงานอย่างประหยัด และคุ้มค่า ได้รับการปลูกฝังและพัฒนาให้มีคุณธรรม จริยธรรม การเรียนรู้จากการทำงานและการแก้ปัญหา เป็นการเรียนรู้จากการบูรณาการความรู้ ทักษะและความดีที่หลอมรวมกัน จนก่อให้เกิดเป็นลักษณะของผู้เรียน ทั้งด้านคุณธรรม ตามมาตรฐานการเรียนรู้ที่ก

ภารกิจ

1. ภารกิจสถานศึกษา
       1.1 จัดสถานที่ สื่อ วัสดุอุปกรณ์ ให้เอื้อต่อการเรียนรู้ เรื่องการนวดแผนไทย
       1.2 จัดกิจกรรมให้ชุมชนเกิดความตระหนัก และเห็นคุณค่าในการอนุรักษ์ ภูมิปัญญาท้องถิ่น
       1.3 ปลูกฝังจิตสำนึกในการอนุรักษ์ภูมิปัญญาท้องถิ่นแก่นักเรียน
       1.4 ส่งเสริมให้ชุมชนมีส่วนร่วมในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ โดยเชิญวิทยากรท้องถิ่น ร่วมถ่ายทอดความรู้ในโรงเรียน
2. ภารกิจครู
       2.1 จัดกิจกรรมการเรียนรู้ที่เน้นความรู้และทักษะปฏิบัติ โดยยึดผู้เรียนเป็นสำคัญ ให้ผู้เรียนพัฒนาความรู้ทักษะ และเจตคติที่ดีต่อการนวดแผนไทย
       2.2 จัดกิจกรรมให้ผู้เรียนได้เรียนรู้ ลงมือปฏิบัติจนเกิดทักษะ และนำประสบการณ์ที่ได้รับ ไปใช้ในชีวิตประจำวันและเพื่อเป็นพื้นฐานในการพัฒนางานอาชีพ
       2.3 ส่งเสริมให้นักเรียนมีคุณลักษณะที่พึงประสงค์ ตามมาตรฐ

หลักการ

       1. ส่งเสริมความสัมพันธ์อันดี ระหว่างโรงเรียนกับชุมชนโดยต่างฝ่ายต่างมี ส่วนร่วมในการแก้ปัญหา คือโรงเรียนให้นักเรียนศึกษาข้อมูลจากชุมชน ชุมชนเป็นแหล่งเรียนรู้ให้โรงเรียน ส่งผลให้เกิดความร่วมมือในการแก้ปัญหาของชุมชนโดยให้ชุมชน ตระหนักถึงการอนุรักษ์ภูมิปัญญาท้องถิ่น
       2. เปลี่ยนแปลงกระบวนการเรียนรู้ของนักเรียนจากการท่องจำตามหนังสือ มาเป็นการลงมือฝึกปฏิบัติจริงด้วยตนเอง
       3. เปลี่ยนแปลงกระบวนการสอนของครู จากการที่มีครูเป็นศูนย์กลาง มาเป็น การใช้แหล่งเรียนรู้ในชุมชนเป็นที่ศึกษาหาความรู้ นักเรียนเป็นผู้ลงมือปฏิบัติโดยมีครู และวิทยากรท้องถิ่นเป็นผู้ดูแล ให้คำปรึกษา แนะนำ ส่งเสริม สนับสนุน สร้างบรรยากาศ ให้นักเรียนเกิดความสนใจในการเรียนรู้และทำกิจกรรม
       4. เกิดการเรียนรู้จากภูมิปัญญาท้องถิ่น อันนำไปสู่การพัฒนาหลักสูตรเกี่ยวกับกิจกรรมการเรียนการ สอน ที่เรียกว่าหลักสูตรท้องถิ่นหรือหลักสูตรสถานศึกษา